SSA Jasło
SSA Jasło
...cokolwiek uczyniliście jednemu z tych moich najmniejszych, mnieście uczynili ...

    Menu
     Misja Stowarzyszenia
     Zarząd Stowarzyszenia
     Akty prawne
     Porozmawiajmy o ważnych sprawach
     Świetlica Radosna Przystań
     Nasza galeria
     Kazania św. Antoniego
     Aktualności
     Archiwum






   Dane teleadesowe:

   Stowarzyszenie Św. Antoniego w Jaśle
             38-200 Jasło, ul. Szopena 1
               tel/fax +48 13 448 11 15
              e-m@il do stowarzyszenia



   admin
SSA Jasło
Aktualności



Stowarzyszenia sposobem zaangażowania wiernych w Kościele
O. Marek Saj, redemptorysta, przed kilku lat, w przeglądzie teologiczno-pastoralnym Homo Dei, opublikował artykuł o stowarzyszeniach, które są sposobem zaangażowania wiernych w Kościele. Warto wrócić do głównych myśli tam zawartych, aby lepiej rozumieć zadania i znaczenie stowarzyszeń katolickich w dzisiejszym świecie.

„Kościół w refleksji nad swym posłannictwem już dawno zaczął doceniać ludzi świeckich. Opcja taka została jasno wyrażona przez Sobór Watykański II, a nauka soborowa dotycząca tej kwestii jest ciągle podejmowana i rozwijana”.
„Nowe sytuacje – zarówno w Kościele, jak i w życiu społecznym, ekonomicznym, politycznym i kulturalnym – domagają się dzisiaj ze szczególną siła zaangażowania świeckich. (…) Aktualnie zjawisko zrzeszania się wiernych świeckich ożywiło się i przybrało charakter bardzo zróżnicowany. Można wręcz nawet mówić o nowej epoce zrzeszeń katolików świeckich”. (Jan Paweł II, Christifideles laici, nr 3)
„W swoim prawodawstwie Kościół bardzo wyraźnie potwierdza istnienie takich organizacji, nazywanych stowarzyszeniami, w których wierni, czy to duchowni, czy świeccy (albo duchowni i świeccy razem), dążą wspólnym wysiłkiem do wspierania życia doskonalszego, rozwoju kultu publicznego lub rozwoju nauki chrześcijańskiej albo do podejmowania dzieł apostolatu, wykonywania dzieł pobożności lub miłości oraz do ożywiania duchem chrześcijańskim porządku doczesnego (kan. 298 51). Prawodawca kościelny nie tylko mówi o istnieniu stowarzyszeń, ale mocno zachęca wiernych, by należeli przede wszystkim do tych, które zostały erygowane przez kompetentną władzę kościelną albo spotkały się z jej pochwalą lub zaleceniem (kan. 298 52)”.
„Stowarzyszenia kościelne mogą mieć charakter prywatny bądź publiczny. Gdy zakładają je sami wierni świeccy na podstawie zawartej prywatnej umowy, wówczas jest to stowarzyszenie prywatne (kan. 299 51-2). Stowarzyszenie takie pozostaje prywatnym nawet wtedy, gdy władza kościelna udziela mu pochwały lub zaleca go wiernym. Kościół uznaje tylko te stowarzyszenia, których statuty zostały przez niego zatwierdzone; inaczej stowarzyszenie nie będzie mogło istnieć i tym samym działać w Kościele (kan. 299 53). Stowarzyszenie prywatne może uzyskać osobowość prawną przez formalny dekret odpowiedniej władzy kościelnej (kan. 322 51), by jednak to było możliwe, wcześniej jego statuty muszą zostać zatwierdzone przez wspomnianą władzę (kan. 322 52). Żadne stowarzyszenie nie może także w swojej na zwie zawierać przymiotnika „katolickie bez zgody kompetentnej władzy kościelnej (kan. 300)”.
„W stowarzyszeniach prywatnych kierownictwo i zarząd powierzany jest wiernym świeckim zgodnie z postanowieniami własnych statutów (kan. 321). Mimo że stowarzyszenia te powstają z inicjatywy laikatu, to podlegają nadzorowi władzy kościelnej (kan. 305). Władza ta ma także czuwać i zabiegać o to, aby stowarzyszenia te nie rozpraszały swoich sił, a ich działalność apostolska była skierowana dla dobra wspólnego (kan. 323 52). Zgodnie z postanowieniami statutów każde takie stowarzyszenie w swobodny sposób wyznacza sobie moderatora i koniecznych urzędników (kan. 324 51). Może również, według własnego uznania, dobrać sobie kierownika duchowego spośród kapłanów danej diecezji, który jednak wymagać będzie zatwierdzenia ordynariusza miejsca (kan. 324 52). Jak każda instytucja, także stowarzyszenie może przestać istnieć. Ewentualne przyczyny tego wymieniane są w statutach. Może być jednak również zniesione przez kompetentną władzę, jeśli jego działalność przynosi poważną szkodę doktrynie lub dyscyplinie kościelnej albo powoduje zgorszenie wiernych (kan. 326 51). Z tego właśnie względu stowarzyszenia prywatne pod legają nadzorowi kompetentnej władzy kościelnej, która ma się troszczyć oto, by zachowywały one nienaruszoną wiarę i obyczaje, jak również nadzorować, by do dyscypliny kościelnej nie wkradły się nadużycia. W związku z tym władza ta ma obowiązek i prawo wizytowania stowarzyszeń zgodnie z przepisami prawa kanonicznego i ich statutów (kan. 305 51)”.
„Stowarzyszeniami publicznym nazywamy te, które są erygowane przez kompetentną władzę kościelną (kan. 301 53). Mogą one mieć różny charakter w zależności od zasięgu działania, czyli diecezjalny, krajowy, między narodowy lub powszechny. To decyduje również o władzy zatwierdzającej takie stowarzyszenia. Jest nią zatem Stolica Apostolska w odniesieniu do stowarzyszeń podejmujących działalność w całym Kościele powszechnym i stowarzyszeń podejmujących działalność w różnych krajach, czyli między narodowych. Dalej jest nią konferencja episkopatu danego kraju w odniesieniu do stowarzyszeń podejmujących działalność w całym kraju oraz biskup diecezjalny na swoim terytorium w odniesieniu do stowarzyszeń diecezjalnych, z wyłączeniem jednak spod jego kompetencji tych, których erygowanie zostało zastrzeżone innym podmiotom na podstawie przywileju otrzymanego od Stolicy Apostolskiej (kan. 312 51)”.
„Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek potrzeba dawania świadectwa Ewangelii i wchodzenia w dialog ze wszystkimi ludźmi — w rodzinie, w pracy we wspólnotach lokalnych. Nie kto inny jak tylko wierni świeccy, jako naśladowcy Chrystusa, mogą tam skutecznie dotrzeć”.
„W ciągu ostatnich 10 lat powstało wiele stowarzyszeń branżowych i zawodowych (np. dziennikarzy, wychowawców, prawników, lekarzy, biznesmenów), których członkowie pragną swoją działalność zawodową opierać na Dekalogu. Szacuje się, że 75% członków organizacji pozarządowych należy równocześnie do ruchów i stowarzyszeń katolickich”.
Homo Dei nr 1 (278) 2006 r., s.65-74



Święty całego świata
Do żądnego ze świętych nie przychodzą ludzie z taką ufnością, jak do Antoniego, z którym mówi się o wszystkim po prostu, z głęboką wiarą w dobroć, jak z lekarzem, który ma słodkie spojrzenie i mowę pełną słodyczy. To jest taki swój Święty, wtajemniczony nie tylko w wielkie sprawy, ale wiedzący o najdrobniejszych troskach i kłopotach, na przykład o zgubionych rzeczach.
Przy grobie w. Antoniego są szczudła i kule, niepotrzebne już tym, którzy się tutaj przywlekli jako chorzy, a odeszli uzdrowieni. Mury tej bazyliki, jak częstochowskie i loretańskie, przepojone są wielką wiarą, łaskami, cudami.
Miliony ludzi powierzyło dobroci św. Antoniego zbawienie zmarłych i kłopoty żywych, a on, niestrudzony samarytanin, płonie nadludzkim wieczystym miłosierdziem. Nie ma zakątka na ziemi, gdzie by nie czczono św. Antoniego. Dlatego Ojciec Święty Leon XII nazwał go Świętym całego świata. „Chleb św. Antoniego” — to rozdawanie biednym chleba w imieniu św. Antoniego. Jest to bardzo stara, znana na całym świecie tradycja zapoczątkowana przez franciszkanów.
Św. Antoni to mąż opatrznościowy, głośny z nauki i świątobliwości, to Ojciec ubogich, który miłuje najbiedniejszych i oddaje im swoją miłość i swoje siły.


Tablica upamiętniająca neogotycki kościół Franciszkanów
Obecny budynek KRUS znajduje się na miejscu, gdzie ponad sto lat temu (w roku 1904) został wybudowany, wysiłkiem franciszkanów i ofiarnych mieszkańców Jasła neogotycki kościół św. Antoniego. Jasło, wówczas jedno z najpiękniejszych miast Podkarpacia otrzymało prawdziwą perłę, która swoim monumentalnym i wspaniałym wyglądem ozdabiała architekturę miasta.

W 1903 roku w uroczystości wmurowania kamienia węgielnego uczestniczył ówczesny biskup przemyski Józef Sebastian Pelczar, dziś czczony jako święty i patron naszej diecezji. Św. Józef Sebastian błogosławiąc budowie nowej świątyni, prosił, aby synowie św. Franciszka, pomagali w działalności duszpasterskiej na ziemi jasielskiej. I tak też się stało. Dzisiaj franciszkanie samodzielnie prowadzą parafię, posługują w sakramencie pokuty licznie i chętnie odwiedzającym kościół, a odprawiane nabożeństwa są różnorodne i uroczyste. Można, więc powiedzieć, że miejsce to zostało dotknięte ręką świętego.

Mieszkańcy Jasła, pragnąc zachować i przekazać nowym pokoleniom pamięć o minionych czasach, postanowili uczynić to poprzez pamiątkową tablicę, na której wypisano treść:

„Na tym miejscu w latach 1904-1944 wznosił się neogotycki kościół Franciszkanów. Zburzony przez okupanta hitlerowskiego, podzielił los miasta. Cudownie ocalała figura św. Antoniego, obecnie znajduje się w nowej franciszkańskiej świątyni”.

Należy wyrazić wdzięczność władzom miasta, za doprowadzenie tego szlachetnego zamiaru do pięknego wykonania. Trzeba podziękować dyrekcji KRUS, za wyrażenie zgody na umieszczenie tablicy na jasielskim budynku KRUS-u. Projekt tablicy przygotował architekt Pan Andrzej Gawlewicz, płaskorzeźbę ukazującą wizerunek kościoła wykonał artysta rzeźbiarz Pan Bogdan Samborski. Tablica została wykonana w pracowni kamieniarskiej Pana Stanisława Dacyla, a rzeźbę z brązu odlała Fabryka Armatur Jafar.

Trzeba zaznaczyć, że Świątynia, w której odbierał w okresie międzywojennym cześć św. Antoni, podzieliła tragiczny los miasta. W pierwszych dniach grudnia 1944 r., jak podają historycy, świątynia i znajdujący się przy niej klasztor, podobnie jak całe miasto, zostały zniszczone przez Niemieckiego okupanta.

Zostały zniszczone domy, zniszczone ulice, zniszczone kościoły, a mieszkańcy wysiedleni ze swego miasta. Jednak, pomimo takiego ogromnego nieszczęścia, znaleźli się ludzie, którzy postanowili powrócić i zaczęli uczyć się na nowo życia wśród gruzów. W czerwcu 1945 roku, wydobyto z ruin kościoła niezniszczoną figurę św. Antoniego. Dla ówczesnych mieszkańców, ocalała figura, stała się wymownym znakiem i zachętą do wiary, że możliwe jest odbudowanie tego, co zniszczone i zrujnowane przez nienawiść. Z czasem Miasto nabrało nowego piękna i zaczęło tętnić nowym życiem. Dzisiaj ocalała figura św. Antoniego, stanowi znak nadziei i zachętę do odnowy duchowej.

O. Krzysztof





 str:   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38
SSA Jasło


                      Polecane strony www

                      Bzaylika Św. Antoniego w Padwie
                      OO.Franciszkanie Jasło
                      Posłaniec Świętego Antoniego z Pad
                      Radio Via Rzeszów
SSA Jasło