SSA Jasło
SSA Jasło
...cokolwiek uczyniliście jednemu z tych moich najmniejszych, mnieście uczynili ...

    Menu
     Misja Stowarzyszenia
     Zarząd Stowarzyszenia
     Akty prawne
     Porozmawiajmy o ważnych sprawach
     Świetlica Radosna Przystań
     Nasza galeria
     Kazania św. Antoniego
     Aktualności
     Archiwum






   Dane teleadesowe:

   Stowarzyszenie Św. Antoniego w Jaśle
             38-200 Jasło, ul. Szopena 1
               tel/fax +48 13 448 11 15
              e-m@il do stowarzyszenia



   admin
SSA Jasło
Aktualności



NA III NIEDZIELĘ ADWENTU
Więcej niż prorok

Znowu spotykamy się na adwentowych drogach zbawienia. Trwamy nadal w świętym czasie łaski, radości i oczekiwania na przyjście Pana. Coraz bardziej też doświadczmy potrzeby modlitwy i życia według natchnień.

III Niedziela Adwentu, Dzień Pański rozpromieniony łaską i radością Boga. Gaudete – niedziela radości, bo jest nowa nadzieja na Niebo i Zbawienie… Pod przewodnictwem św. Jana chrzciciela przybliżamy się powoli do radosnej tajemnicy Wcielenia, do Świąt Bożego Narodzenia. Przybliżmy się do źródła miłości i nadziei, do źródła prawdziwej radości.

Słowa dzisiejszej Ewangelii (Mt 11, 2-11) zostały zapisane przed dwoma tysiącami lat, z całym bogactwem i siłą oddziaływania na ludzi wszystkich czasów. Mimo upływu lat, św. Jan Chrzciciel nadal fascynuje nas tak samo i z taką mocą, z jaką fascynował ludzi ówcześnie żyjących. Jan był wielkim, świętym człowiekiem o dobrym nieugiętym charakterze. Budowniczy cywilizacji miłości. Był wielkim autorytetem swoich czasów. Nikt nie kwestionował jego autorytetu i wielkości, która wypływała z jego wyjątkowej relacji do Boga. Jezus Chrystus wydał o Nin głęboką i jednoznaczną opinię: „ między narodzonymi z niewiast, nie postał większy od Jana Chrzciciela”.
Sam Herod, który go uwięził i skazał na męczeńską śmierć „chętnie go słuchał” w duchu przyznając mu rację. A powszechnie uważano, że Jan jest Mesjaszem, Eliaszem, innym z proroków.

Św. Jan wiedział z Objawienia i niemiał wątpliwości, że Jezus Chrystus jest Mesjaszem, jest drogą prowadzącą do Ojca. Ale w imieniu Żydów wysyła poselstwo do Jezusa z zapytaniem: „czy ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać”.

Dwa tysiące lat weryfikacji. I weryfikacji także naszego życia, a w nim - rola Jezusa Chrystusa. I w ciąż na nowo stawiamy pytanie: czy ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać….
Czy może być odpowiedź prostsza? I głębsza? I bardziej ludzka? Od odpowiedzi, którą jest Jezus Chrystus – jedyny Zbawiciel świata!

A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi…

Pokrzepiajmy się wzajemnie naszą wiarą i nadzieją, która zawieść nie może.
Dzielmy się wzajemnie radością, która ukazuje drogę ku światłu gwiazdy betlejemskiej.

js


NA II NIEDZIELĘ ADWENTU
Ewangelia II Niedzieli Adwentu (Mt3,1-12)ukazuje prorocką działalność św. Jana Chrzciciela. Od czasów proroka Malachiasza przez ok. 500 lat nie było proroka w Izraelu… I wydawało się, że Bóg zapomniał o swoim ludzie, o narodzie wybranym. Ale wielu żyło głęboką nadzieją i radosnym oczekiwaniem na wielkie wydarzenie, którym ma być przyjście Mesjasza.
I pojawił się nad Jordanem człowiek - niezwykły i wyjątkowy prorok - Jan Chrzciciel. (Dziś zrobiłby wielką karierę!)
Jan ubierał się jak prorok (odzienie z sierści wielbłądziej).
Jak prorok jadł szarańczę i miód leśny.
Jak prorok przemawiał – wykrzykiwał słowo Boże z całą Jego mocą, prawdą i prostotą …
Wzywał ludzi do skruchy i nawrócenia. Wzywał ludzi by odmienili swoje serca i sposób życia.
Głosił Bożą prawdę i drogi Boże …
„Głos wołającego na pustyni” - wzywał, by przygotować ścieżki dla Pana, któremu nie jest godzien nawet nosić sandałów.
Jan zapowiadał bliskie przyjście Mesjasza – To ten, który po nim przyjdzie i który będzie chrzcił Duchem i Ogniem … Ale też dokona sądu nad dobrymi i złymi…
A tym, który miał nadejść był Jezus Chrystus – wskazywał na Jezusa, że to On jest właśnie Drogą. Zadaniem proroka jest głosić prawdę Słowa Bożego … Pokazywać drogę ku życiu … Demaskować i przeciwstawiać się złu, kłamstwu, niewiernością. I jak mówi prorok naszych czasów: „Żyjemy w labiryncie nieładu i możemy rozminąć się z niebem” (Kard. Newman)

Święty czas Adwentu, staje się czasem doświadczenia Bożego prowadzenia, gdy idziemy w stronę nieba, przez mgły niepewności i chmury zwątpień wraz z wiatrem pokus i beznadziei, które przesuwają się w naszym życiu.
Święty Jan żyje radością ludzi żyjących Ewangelią – to prawdziwa radość – głębia radości …
To radość z głoszenia Ewangelii; to radość przyjaźni z Bogiem; to głęboka wewnętrzna radość płynąca ze służby innym ludziom; to radość, która może się stać, udziałem każdego z nas.
Św. Jan opromieniony Bożą łaską, pragnie pomóc nam prześwietlić każdy dzień Adwentu i każdy dzień naszego życia modlitwą, Słowem Bożym i Bożą miłością. Pragnie pomóc w podążaniu drogą Ewangelii i przeżywaniu radości, która rozpromienia naszą wiarę, nadzieję i miłość oraz czyni nas uczestnikami radości zbawienia.

PRZYGOTUJCIE DROGĘ PANU (Mt 3,3)


NA I NIEDZIELĘ ADWENTU
Czuwajcie…

Szybko mijają dni, w których Bóg pragnie nam jeszcze raz powiedzieć: „Przemija postać tego świata”. Dlatego każdy z nas powinien coraz bardziej tęsknić za Bogiem – źródłem życia i nieśmiertelności oraz żyć pragnieniem zbawienia świata.
Stęsknieni pokoju, miłości i prawdziwego szczęścia, z tęsknotą patrzymy w przyszłość świata, a przez ukryte pragnienia zaglądamy w wieczność przyjaźni z Bogiem … Wchodzimy na drogi adwentowego nawrócenia, aby wydać owoce miłości i przyjąć Jezusa pod swój dach…
Święty czas adwentu staje się dla nas konkretnym wezwaniem do nawrócenia, modlitwy i wiernego wsłuchania się w głos Boga i Kościoła, wpatrywania się w światło i mądrość Ewangelii…
Ewangelia I Niedzieli Adwentu (Mt 24,37-44) opowiada o końcu świata i końcu ludzkiego życia… nie po to, byśmy cały czas żyli w strachu i leku. Ale, byśmy poważnie traktowali czas naszego życia i pamiętali o „końcu”.
Nie znamy daty końca świata. Nie znamy końca naszego życia, daty naszej śmierci… Pan Jezus w jasny i przystępny sposób próbuje przybliżyć nam prawdę swego przyjścia. Przypomina piękną postawę Noego – wsłuchanego w Słowo Boga i wypełniającego Wolę Bożą. Zupełnie inną postawę przyjmują ludzi żyjący w czasach Noego, którzy „jedli, pili, żenili się …” – używali życia w niewłaściwy sposób, niezgodny z Wolą Bożą. Dlatego zostali ukarani potopem. Nie wierzyli, że potop nastąpi i nie widzieli potrzeby, by się do niego przygotować.
Noe budujący swoją Arkę wydawał się im dziwakiem, był dla nich pośmiewiskiem… myśleli wtedy jedynie o kupnie nowego modnego parasola lub wygodnych kaloszy…
Nie chcemy myśleć o końcowym spotkaniu z Bogiem!?
Nie przygotowujemy się do tego spotkania!?
Postępujemy tak, jakbyśmy mieli żyć wiecznie tu na ziemi.
Jesteśmy tak samo lekkomyślni, jak owi ludzie w czasach Noego…
A jednak „koniec” przyjdzie! Koniec świata i koniec naszego życia, przyjdzie! Przyjdzie niespodziewanie jak złodziej, w chwili, w której nie będziemy się go spodziewać … Dlatego każdego dnia musimy czuwać – oczekiwać przyjścia Jezusa Chrystusa i wraz z Nim oczekiwać na Dar Zbawienia.
Ewangelia I Niedzieli Adwentu pyta o naszą postawę czujności …
Jezus Chrystus pyta dzisiaj o Twoją postawę czujności…


 str:   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38
SSA Jasło


                      Polecane strony www

                      Bzaylika Św. Antoniego w Padwie
                      OO.Franciszkanie Jasło
                      Posłaniec Świętego Antoniego z Pad
                      Radio Via Rzeszów
SSA Jasło